Δείτε περισσότερα άρθρα μας στα αποτελέσματα αναζήτησης
Add DEPART on Google ↗Με μία ματιά...
Η διαδικασία αναπόλησης θρυλικών δίσκων αποδεικνύει την αξία τους. Το "Rust In Peace" των Megadeth παραμένει ένας ογκόλιθος του metal που ομορφαίνει με τα χρόνια. Η ειρωνεία συναντά την ασύλληπτη ταχύτητα σε ένα πραγματικό αριστούργημα.
- Η ξινίλα του Dave Mustaine και τα σόλο του Marty Friedman δημιούργησαν το κορυφαίο line-up της μπάντας.
- H δημιουργία ενός αριστουργήματος που σηματοδότησε την τεράστια πορεία των Megadeth στα 90s.
- Το "Rust In Peace" αποτελεί δικαίως το ιερό δισκοπότηρο και έναν πραγματικό θρίαμβο της σύγχρονης metal σκηνής.
Η διαδικασία αναπόλησης θρυλικών δίσκων κρύβει παγίδες. Πώς νιώθεις όταν βλέπεις ότι το “Rust In Peace” έχει κλείσει τρεις δεκαετίες και συνεχίζει ακάθεκτο; Όπως νιώθεις όταν έφτασες κι εσύ τα 30+ και προχωράς. Το “Rust In Peace” δεν είναι απλώς μια κορυφαία στιγμή για τον Dave Mustaine και την παρέα του, είναι ένας ογκόλιθος του metal που ομορφαίνει με τα χρόνια. Κάθε 24η Σεπτεμβρίου, η επέτειος του “Rust In Peace” επιστρέφει για να μας θυμίσει το μεγαλείο των Megadeth.
Το 1989 βρίσκει τον συμπαθή Dave Mustaine έτοιμο για απολύσεις, όπως συνήθως. Ο ντράμερ Chuck Behler έφυγε και τη θέση του πήρε ο τεχνικός ντραμς των Megadeth, Nick Menza. Λογική επιλογή, αφού ο Nick ήξερε το πρόγραμμα και είχε κάνει κάποιες αντικαταστάσεις. Ντράμερ για το “Rust In Peace” τελικά βρέθηκε.
Φυσικά απολύθηκε και ο κιθαρίστας, Jeff Young. Ο λόγος ήταν μια γυναίκα. Φήμες λένε ότι ο Young φλέρταρε το κορίτσι του Dave, κάτι που έφερε την άμεση απόλυσή του πριν καν ξεκινήσει το “Rust In Peace“. Έχοντας το πάνω χέρι, τον έστειλε σπίτι του με συνοπτικές διαδικασίες. Για την ιστορία, ο Young διέψευσε αυτές τις φήμες και προσπάθησε να καθαρίσει το όνομά του.
Η μπάντα ήταν πλέον συμπληρωμένη κατά τα 3/4. Απέμενε να βρεθεί κιθαρίστας. Ο Dave, όντας νηφάλιος για πρώτη φορά μετά από δέκα χρόνια, ξεκινάει την αναζήτηση για το “Rust” με καθαρό μυαλό. Η αποχή του από τις ουσίες λειτούργησε θετικά. Οι υποψήφιοι ήταν πραγματικά διαμάντια, άλλοι ακατέργαστοι και άλλοι έτοιμοι για δράση.
Ποιοι κιθαρίστες απέρριψαν τους Megadeth;
Ο Dimebag Darrel, πριν οι Pantera βγάλουν το “Cowboys From Hell”, δοκιμάστηκε για το “Rust In Peace”. Δεν πήρε τη θέση, αφού ζήτησε να μπει στο σχήμα και ο αδερφός του, Vinnie Paul. Η αγγελία αφορούσε ξεκάθαρα μόνο κιθαρίστα. Στη συνέχεια, ο Criss Oliva αρνήθηκε τη θέση. Έχοντας ήδη βγάλει το “Hall Of The Mountain King” και γράφοντας το “Gutter Ballet“, οι Savatage ήταν η μοναδική προτεραιότητά του. Ο Jeff Waters είπε επίσης όχι, δίνοντας βάρος στους Annihilator. Ο Jeff Loomis θεωρήθηκε υπερβολικά μικρός για να παίξει στο “Rust”. Ήταν τόσο νέος που μάλλον δεν είχε πάει καν στον χορό του σχολείου.
Το μάτι του Dave έκοβε και η δουλειά γινόταν σωστά. Στη συνέχεια είδαμε τεράστια ονόματα να περνούν από την μπάντα. Οι Al Pitrelli, Chris Broderick και ο Kiko Loureiro αποδεικνύουν περίτρανα ότι οι επιλογές είχαν πάντα ποιότητα. Ο κλήρος για το “Rust In Peace” έπεσε τελικά στον Marty Friedman. Ο Marty ήρθε σε επαφή με τον Dave μέσω του Ron Laffitte, ενός στελέχους της Capitol, της εταιρείας των Megadeth. Ο Laffitte άκουσε το “Dragon’s Kiss” του Friedman και έφερε τις δύο πλευρές στο ίδιο τραπέζι. Κάποτε τα στελέχη των δισκογραφικών άκουγαν πραγματικά μουσική. Πάμε παρακάτω.
Έτσι ολοκληρώθηκε το πιο δυνατό line-up των Megadeth και κυκλοφόρησε το “Rust”. Θα μπορούσαμε να κλείσουμε το αφιέρωμα εδώ. Τι άλλο να πούμε πια; Μιλάμε για τον σπουδαιότερο metal δίσκο της δεκαετίας του ‘90 και ένα πραγματικό σύγχρονο θαύμα. Δείγμα του ότι η καλή μουσική δε γνωρίζει σύνορα και ακούγεται παντού το ίδιο δυνατά.
Παραγωγή “Rust In Peace”
Ας πούμε δυο κουβέντες ακόμα για το “Rust In Peace”, χρόνος υπάρχει άφθονος. Κατά τις ηχογραφήσεις, η μπάντα έμεινε για πρώτη φορά μακριά από ουσίες. Dave Mustaine και νηφαλιότητα εκείνη την εποχή ήταν δύο έννοιες που συναντήθηκαν εντελώς ξαφνικά. Ήθελε να τον φωνάζουν Dave “Sober“ Mustaine. Αυτό δεν είναι δική μου υπερβολή, το έδειχναν ξεκάθαρα οι πράξεις του.
Μιλώντας με στοιχεία, ο τεράστιος Mike Clink είναι ο πρώτος παραγωγός που δούλεψε στο “Rust” και δεν απολύθηκε. Dave Mustaine ίσον επαγγελματισμός. Ο δίσκος, σύμφωνα με τον Mustaine, δεν έγινε εξ ολοκλήρου με τον Clink. Η ενασχόληση του Clink με τα δύο “Use Your Illusion” των Guns N‘ Roses έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο να παραμείνει στο “Rust In Peace” χωρίς να τον διώξουν.
Δεν μπορείς να απολύσεις εύκολα κάποιον που πρακτικά δε δουλεύει αποκλειστικά για εσένα. Εικάζω ότι δεν ήθελε να τον απολύσει, αφού ήταν ήδη φτασμένος παραγωγός με το “Appetite For Destruction” και το “Strangers In The Night”. Η τελική παραγωγή για το “Rust In Peace” πιστώνεται στον Dave και τον Max Norman, ο οποίος έκανε και τη μίξη.
Ο Max ανέλαβε και την παραγωγή του “Countdown To Extinction”. Άλλη μια δισκάρα που ακολουθεί. Δεν θα επεκταθώ εκεί. Οι ηχογραφήσεις του “Rust In Peace” έδωσαν υλικό για το “Rusted Pieces“, ένα ντοκιμαντέρ του 1991 με έξι βίντεο και συνεντεύξεις της μπάντας. Αυτό το υλικό αποτυπώνει τέλεια την ατμόσφαιρα της εποχής.
Εξώφυλλο Rust In Peace: Ποιοι ηγέτες απεικονίζονται;
Το εξώφυλλο του “Rust In Peace” σχεδίασε ο Ed Repka. Είχα μια θεωρία ότι είναι πατέρας του παλιού αμυντικού της Φιορεντίνα, Tomas Repka, η οποία ούτε επιβεβαιώθηκε ούτε διαψεύστηκε ποτέ. Τροφή για σκέψη. Στο εξώφυλλο του “Rust In Peace“, ο Vic Rattlehead και οι ηγέτες των μεγάλων δυνάμεων εξετάζουν το σώμα ενός εξωγήινου. Αυτό το θέμα ταιριάζει γάντι στον Dave, ο οποίος λατρεύει τις θεωρίες συνωμοσίας για UFO, κάτι που φαίνεται στο “Hangar 18”. Ο Ed Repka, πέρα από αυτή τη δουλειά, έχει φτιάξει εξώφυλλα για Death, NOFX, Venom και τους Suicidal Angels.
Στο στιχουργικό κομμάτι του “Rust In Peace”, ο ποιητής καταπιάνεται με κλασικά δικά του θέματα. Θρησκεία, πολιτική, πόλεμοι και φυσικά το «αγαπημένο» του ζήτημα, οι καταχρήσεις. Ιντριγκαδόρικα ζητήματα. Στο μουσικό σκέλος, όλα τα κομμάτια είναι κορυφαία. Ταχύτητα, δυνατά riff, τρομερά τύμπανα και σόλο που φέρνουν μακελειό. Η ειρωνεία και η ξινίλα του Mustaine βρίσκονται κυριολεκτικά στα καλύτερα χειρότερά τους στο “Rust In Peace“. Είναι μια ερμηνεία οριακά εριστική. Ταιριάζει τέλεια σε αυτά τα κομμάτια, αφού τα φωνητικά δεν είναι το δυνατό του σημείο. Dave, σε εκτιμάμε, οι αλήθειες πρέπει να λέγονται.
Αυτά τα στοιχεία, μαζί με τους καυστικούς στίχους, έφτιαξαν το εκρηκτικό μείγμα του “Rust In Peace” που έσκασε τόσο δυνατά όσο το εναρκτήριο riff του “Holy Wars”. Δεν χρειάζεται να αναλύσουμε κάθε κομμάτι ξεχωριστά. Να πούμε ότι οι κιθάρες είναι κοφτερές και τα ντραμς οδοστρωτήρας; Αυτά έχουν ειπωθεί άπειρες φορές. Δε θα σταθούμε στις υποψηφιότητες για βραβεία. Το “Rust In Peace” ως συνολικό έργο στέκεται πολύ πιο ψηλά από βραβεύσεις και τυπικές διακρίσεις. Είναι ένα πραγματικό αριστούργημα για όλη τη metal σκηνή.
Βρίσκεται πολλά επίπεδα πάνω από το “So Far, So Good… So What!” και ακούγεται εντελώς διαφορετικό από το “Countdown To Extinction”. Η βαρύτητα του δίσκου φάνηκε το 2010, όταν οι Megadeth γιόρτασαν τα είκοσι χρόνια του “Rust” παίζοντάς το ολόκληρο σε 22 ζωντανές εμφανίσεις. Έτσι προέκυψε το “Rust In Peace Live”. Η μόνη μου ένσταση για αυτή την κυκλοφορία είναι η απουσία του κλασικού line-up. Θα ήθελα να δω τη σύνθεση που ηχογράφησε το “Rust In Peace”, ή έστω την τωρινή με Dirk Verbeuren και Kiko Loureiro. Μιλάμε για έναν τόσο σπουδαίο δίσκο που αυτές οι λεπτομέρειες δεν τον ρίχνουν. Το “Rust In Peace” άνοιξε τον δρόμο για τη μεγάλη πορεία των Megadeth στα 90s, φτάνοντας δυναμικά μέχρι το “Cryptic Writings” του 1997.
Artist: Sober On Tuxedos
Album: Good Intentions
Label: Heaven Music
Release Date: 11/12/2020
Genre: Nu Metal, Metalcore
Artist: Megadeth
Album: Rust In Peace
Label: Capitol Records
Release Date: 24/09/1990
Genre: Thrash Metal
1. Holy Wars… The Punishment Due
2. Hangar 18
3. Take No Prisoners
4. Five Magics
5. Poison Was The Cure
6. Lucretia
7. Tornado of Souls
8. Dawn Patrol
9. Rust In Peace… Polaris
Producer: Dave Mustaine, Mike Clink
Megadeth: Dave Mustaine (Φωνή, κιθάρα), David Ellefson (Μπάσο, φωνή), Marty Friedman (Κιθάρα), Nick Menza (Τύμπανα, φωνή)
