Δείτε περισσότερα άρθρα μας στα αποτελέσματα αναζήτησης
Add DEPART on Google ↗Με μία ματιά...
Οι Contra Limit, heavy rock σχήμα που ξεκίνησε από τη Σύρο το 2008, ξαναζωντάνεψαν ως τετράδα και κυκλοφορούν σύντομα τον δεύτερο δίσκο τους, “Lollipop”, σε ψηφιακή μορφή και βινύλιο. Στη συνέντευξη μιλούν για τη διάλυση που ήρθε από την απόσταση νησιού και πρωτεύουσας, για την αργή επανεκκίνηση του 2021 και για έναν ήχο που έχει αφήσει πίσω του την έρημο.
- Για όποιον τους ανακαλύπτει τώρα, η μπάντα προτείνει να ξεκινήσει από το single “Apache” και να συνεχίσει με το “Blurred”.
- Η πρώτη εμφάνιση των Contra Limit μετά τον Μάρτιο του 2018 θα στηριχτεί αποκλειστικά σε τραγούδια που δεν έχει ακούσει ακόμα το κοινό.
- Το “Lollipop” ηχογραφήθηκε το 2025 με τον Θοδωρή Ζευκιλή και φέρνει τη μπάντα πιο κοντά σε new wave heavy rock με grunge αναφορές των ’90s.
Δεκέμβριος 2017, Final Sound. Περιμέναμε με την μπάντα που έπαιζα τότε να έρθει η σειρά μας για πρόβα και σας ακούγαμε από τον διάδρομο. Ρωτούσαμε ο ένας τον άλλον ποια μπάντα παίζει μέσα. Βγήκατε για διάλειμμα, μιλήσαμε λίγο, και λίγες εβδομάδες μετά ήρθαμε να σας δούμε στο Six D.O.G.S. Ήταν το πρώτο συνοικιακό live που είδαμε ως μπάντα και φεύγοντας λέγαμε ότι κάποια στιγμή θα θέλαμε να παίξουμε με τους Contra Limit. Σχεδόν δέκα χρόνια μετά, κάνουμε τη συνέντευξη.
Μετά από εκείνο το live σας χάσαμε. Περιγράψτε μας πώς έσβησε η μπάντα, αν υπήρξε μια κουβέντα που έγινε κάποιο βράδυ ή αν απλώς αραίωσαν οι πρόβες μέχρι που δεν ξανακανονίστηκαν. Και πάμε στο άλλο άκρο: ποιος σήκωσε πρώτος το τηλέφωνο για την επιστροφή, τι ακριβώς είπε και πόσο καιρό το κουβαλούσε πριν το πει;
Contra Limit: Καταρχάς, ευχαριστούμε για τα καλά σας λόγια! Τα πράγματα, βασικά, είναι πολύ πιο απλά. Εκείνη την περίοδο είχε αρχίσει η φάση της «ενηλικίωσης» όσον αφορά τις προσωπικές ζωές των μελών. Από το 2017 και μετά, τα μισά μέλη της μπάντας έπρεπε να βρίσκονται στη Σύρο και τα άλλα μισά στην Αθήνα, καθαρά για επαγγελματικούς λόγους. Έτσι, οι πρόβες άρχισαν να αραιώνουν, μέχρι το τελευταίο live μας, τον Μάρτιο του 2018.
Ύστερα ακολούθησε ένα κενό τριών χρόνων, μέχρι το 2021. Τότε, δειλά δειλά, ξαναενεργοποιήσαμε την μπάντα ως τετράδα, με νέο drummer τον Νίκο. Πραγματικά, δεν θυμάμαι ποιος σήκωσε πρώτος το τηλέφωνο, αλλά ήταν κάπως από κοινού η ανάγκη να ξαναπαίξουμε και να γράψουμε νέο υλικό.
Έτσι, πολύ αργά και σταθερά, χωρίς πίεση, πάνω απ’ όλα περνούσαμε υπέροχα, αρχίσαμε να συγκεντρώνουμε ιδέες. Όταν καταφέραμε να έχουμε περίπου δέκα στημένες ιδέες, μπήκαμε στο στούντιο το 2025 για να γράψουμε, δέκα χρόνια μετά το ντεμπούτο μας, τον δεύτερο δίσκο μας με τίτλο “Lollipop”.
Ξεκινήσατε ως μαθητικό συγκρότημα στη Σύρο στα τέλη του 2008 και κάποια στιγμή μεταφέρατε τη βάση σας στην Αθήνα. Πείτε μας τι σας έμαθε το νησί που δεν θα το μαθαίνατε αν ήσασταν από μια αθηναϊκή γειτονιά, και τι σας κόστισε να στήνεστε μακριά από τα κλαμπ, τις συνεργασίες και τα ονόματα που βγάζουν live.
Σίγουρα μας έμαθε να γίνουμε πιο ευρηματικοί ως προς το πού μπορεί μια μπάντα να στήσει και να παίξει heavy rock 😊, καθώς αναγκαστικά έχουμε παίξει όπου μπορείς να φανταστείς.
Επίσης, μας έμαθε ότι πολλά τεχνικά πράγματα δεν ήταν αυτονόητα. Σκεφτείτε ότι δεν υπήρχαν πολλές επιλογές για επισκευή οργάνων ή καταστήματα με πετάλια κ.λπ. Έτσι, γίναμε γρήγορα καλοί και στο βαθύ ψάξιμο στο ίντερνετ για το πώς θέλαμε να ακουγόμαστε. Και όλα αυτά σε μια εποχή που τα social media ήταν σε πρώιμο στάδιο και τα μουσικά websites δεν ήταν τόσο καλά στημένα.
Επίσης, το νησί μάς έμαθε να δεθούμε καλύτερα με το κοινό και την κοινότητα που είχαμε γύρω μας, είτε ήταν παιδιά από το σχολείο, είτε από το πανεπιστήμιο, είτε απλώς μουσικόφιλοι του νησιού.
Όλα αυτά μας βοήθησαν πάρα πολύ όταν ανεβήκαμε στην Αθήνα, καθώς, έχοντας ήδη τις βάσεις που προανέφερα, ήμασταν έτοιμοι να τη φάμε με το κουτάλι.
Το EP “Four Barrels From An Island” κυκλοφόρησε το 2013 και πήρε πολύ καλές κριτικές, και λίγο μετά κυκλοφόρησε το πρώτο σας full length “Between Hay And Grass”. Ξετυλίξτε μας τι έγινε με εκείνο το υλικό και τι ακούτε όταν το ξαναπιάνετε με τα αυτιά του 2026.
Τα αγαπάμε, γιατί είναι τα πρώτα μας μουσικά πονήματα και μας γυρίζουν κυρίως στα φοιτητικά μας χρόνια. Όταν τύχει να τα ακούσουμε, μας αφήνουν πάντα μια όμορφη νοσταλγία. Από την άλλη, σε προσωπικό επίπεδο, με τα σημερινά μου αυτιά υπάρχουν κάποια κομμάτια που ίσως θα τα προσέγγιζα διαφορετικά. Δεν έχει, όμως, και τόση σημασία. Για την εποχή που γράφτηκαν, το budget που είχαμε και το επίπεδο της τότε μπάντας, θεωρώ ότι στέκονται μια χαρά. Και κάποια από αυτά εξακολουθούμε να τα γουστάρουμε πολύ μέχρι σήμερα!
Σας θυμάμαι πιο κοντά στο stoner, με τους Kyuss να ακούγονται καθαρά. Το “Blurred” πατάει αλλού, πιο heavy rock ’n’ roll. Πείτε μας τι ακούγατε όσο γραφόταν και πώς καταλήξατε ότι αυτός είναι ο ήχος σας τώρα. Και επειδή ο Zannis παίζει και στους The Buzzdealers, εξηγήστε μας τι κουβάλησε από εκεί και μπήκε μέσα στα κομμάτια των Contra Limit.
Καλή παρατήρηση. Είναι απόλυτα αλήθεια ότι στο νέο υλικό δεν θα βρει κανείς το desert sound των Kyuss. Πλέον κινούμαστε προς ένα πιο new wave heavy rock ύφος, με στοιχεία από το grunge των ’90s. Νομίζω, όμως, ότι η συνολική εικόνα θα φανεί καλύτερα όταν κυκλοφορήσει ο δίσκος, γιατί εκεί συνυπάρχουν όλα αυτά τα στοιχεία.
Τώρα, όσον αφορά το τελευταίο, δεν μπορώ να πω ότι μετέφερα κάτι μουσικά (πέρα από τη φωνή μου καθαυτή), αφού η μουσική των Buzz είναι εντελώς διαφορετική. Γενικά, σκέφτομαι εντελώς διαφορετικά όταν γράφω μουσική με τους Contra Limit και όταν γράφω με τους Buzz.
Πόσο καινούργιο υλικό υπάρχει ήδη στο προβάδικο και με ποια λογική σκέφτεστε να βγει, σε δίσκο ή σε singles; Για να καταλάβουμε πού το πάτε, διαλέξτε ένα από τα δύο και αναλύστε μας το γιατί: sold out tour σε club σε όλη την Ευρώπη με μηδενικό κέρδος ή ένα άλμπουμ που θα το ακούσουν λίγοι και θα γραφτεί ως δίσκος της δεκαετίας.
Είμαστε στην πολύ ευχάριστη θέση να πούμε ότι υπάρχει έτοιμος δίσκος, που τον γράψαμε με τον Θοδωρή Ζευκιλή, και θα κυκλοφορήσει ψηφιακά και σε βινύλιο. Ο δίσκος θα λέγεται “Lollipop” και θα κυκλοφορήσει πολύ σύντομα! Τώρα, αν έπρεπε να διαλέξω οπωσδήποτε μία από τις δύο πλευρές του διλήμματος, είμαι σίγουρος ότι όλοι μας θα διαλέγαμε τα sold out shows! Τίποτα δεν συγκρίνεται με την αίσθηση του live, πόσο μάλλον ενός packed venue.
Από την άλλη, βέβαια… ένα album που θα χαρακτηριστεί από λίγους «album της δεκαετίας» δεν γίνεται να το ακούσουν μόνο λίγοι. Θα το ακούσουν περισσότεροι… ε, και μετά μάλλον δεν θα αργήσουν τα sold out shows με κέρδος — χαχαχα!
Στις 6 Νοεμβρίου παίζετε στο RE:ENDLESS. Εξηγήστε μας πώς στήνετε το setlist όταν ένα κομμάτι του κοινού σας ξέρει από το 2015 και ένα άλλο θα σας ακούσει πρώτη φορά, τι ζυγίζετε όταν κόβετε κομμάτια από τη λίστα και τι είναι αυτό που σας αγχώνει περισσότερο για εκείνο το βράδυ.
Η setlist θα έχει μόνο το νέο μας υλικό, καθώς θέλουμε να επανασυστηθούμε στο κοινό και να ακούσει τους νέους Contra Limit. Δεν μας αγχώνει τίποτα, παρά μόνο η προσμονή να ανεβούμε στη σκηνή 8,5 χρόνια μετά το τελευταίο μας live!
Μια μπάντα σαν τη δική σας σήμερα πρέπει να βγάζει βίντεο για να την προσέξει κάποιος. Περιγράψτε μας πώς τα πάτε με αυτό και τι θυσιάζετε για να παίξετε το παιχνίδι. Και για να κλείσουμε, κάποιος που δεν σας έχει ακούσει ποτέ ανοίγει Spotify απόψε, οπότε πείτε μας ποιο κομμάτι του βάζετε πρώτο και τι θέλετε να έχει καταλάβει μόλις τελειώσει.
Είναι αλήθεια ότι σήμερα το οπτικό υλικό αποτελεί σημαντικό κομμάτι της παρουσίας μιας μπάντας. Δεν γίνεται να το αγνοήσεις, ειδικά όταν θέλεις να φτάσει η μουσική σου σε κόσμο που δεν σε γνωρίζει. Προσπαθούμε να το αντιμετωπίζουμε ως προέκταση της μουσικής μας και όχι ως κάτι που κάνουμε απλώς για να γεμίσουμε τα social media. Του δίνουμε όμως βαρύνουσα σημασία.
Φυσικά, όλο αυτό απαιτεί χρόνο, δουλειά, ενέργεια και συχνά χρήματα, πόρους που θα μπορούσαμε να αφιερώσουμε σε πρόβες, σύνθεση ή ηχογραφήσεις. Από την άλλη, δεν θέλουμε να γίνει αυτοσκοπός ούτε να καταλήξουμε να δημιουργούμε περιεχόμενο εις βάρος της ίδιας της μουσικής. Θέλουμε τα βίντεο και η εικόνα μας να έχουν την ίδια ενέργεια και αυθεντικότητα με τα κομμάτια μας.
Όσο για το Spotify, θα βάζαμε πρώτο το “Apache”. Είναι το δεύτερο single από τον επερχόμενο δίσκο μας και δείχνει πιο άμεσα την πιο ωμή και edgy πλευρά του ήχου που διαμορφώνουμε αυτή την περίοδο. Στη συνέχεια, θα βάζαμε το “Blurred”, για να πάρει κάποιος μια πιο ολοκληρωμένη εικόνα του νέου μας υλικού.
Αυτό που θα θέλαμε να έχει καταλάβει στο τέλος είναι ότι οι Contra Limit επέστρεψαν όχι για να αναπαράγουν το παρελθόν, αλλά για να ανοίξουν ένα καινούργιο κεφάλαιο. Και φυσικά, ότι πάνω απ’ όλα είμαστε εδώ για να κάνουμε αυτό που αγαπάμε βαθιά.
