- Ποίηση που έγινε μουσική: μια αναδρομή στη μελοποιημένη τέχνη
- Pixies: Surfer Rosa | Το άλμπουμ που ενέπνευσε τον Kurt Cobain & εντυπωσίασε τον David Bowie
- Death: Symbolic | Ένα μνημείο ακραίας μουσικής δημιουργικότητας
- Έφυγε από τη ζωή ο Chuck Norris
- Ο Νίκος Βασάλος παρουσιάζει τις “Μικροαστικές Νευρώσεις” στη Στίξη
- Havukruunu, Heretoir, 13/03/2026 @Gazarte
- Nightrage, AmongRuins, I See Red, 14/03/2026 @Arch
- Paradise Lost: Gothic | Ένα κοκτέιλ από ουίσκι και συνθεσάιζερ
Ορέστης Κοντόπουλος
Οι Στράφι παρουσίασαν το «Πάνω απ’ τα Χώματα» στο AN Club και εμείς ήμασταν εκεί. Μια ανασκόπηση της βραδιάς με τους Έξω Φρενών και την πρώτη εμφάνιση των Είν’ Ακόμα. Το ελληνικό punk στα καλύτερά του!
Οι Στράφι παραμένουν μια από τις πιο αυθεντικές και παθιασμένες φωνές του εγχώριου punk rock που εκφράζει την απόλυτη αλήθεια της καθημερινότητας
Οι Dirty Granny Tales επιστρέφουν με το “The Philanthropist”, ένα σκοτεινό μουσικοθεατρικό παραμύθι που λειτουργεί ως καθρέφτης της σύγχρονης κοινωνίας
Οι Frenzee είναι τρία αδέρφια που φέρνουν έναν διαφορετικό ήχο και μια στάση που έλειπε από την εγχώρια πανκ σκηνή, παίζοντας πάντα με τους δικούς τους όρους
Το AN Club γέμισε φωνές, ιδρώτα και κίνηση, με ΤΣΕΡΡΥ ΜΠΡΑΝΤΥ, Junkheart και Μπλου Παντς να ζουν τη βραδιά μαζί με το κοινό
Η Janis Joplin, ιέρεια των blues και πρώτη γυναίκα ροκ σταρ, άφησε μια ωμή φωνή ελευθερίας, πάθους και αλήθειας που συνεχίζει να συγκινεί
Οι Πελόμα Μποκιού υπήρξαν κομβικό ελληνικό ροκ συγκρότημα των αρχών του ’70, με έντονο ψυχεδελικό ήχο και διαχρονική επιρροή στη ροκ σκηνή
Art Attack: Moscow Death Brigade, Junkheart, Φαλκονέρα, 15/11/2025 @Arch Club
Το Art Attack Festival απέδειξε ότι η ελληνική και διεθνής underground σκηνή βρίσκονται στην ακμή τους. Μπορεί το διήμερο να ολοκληρώθηκε, αλλά η ενέργεια και το μήνυμα της νύχτας ήταν μια υπόσχεση για κάτι ακόμη μεγαλύτερο που έρχεται.
Οι Jethro Tull επέστρεψαν στο Θέατρο Λυκαβηττού με μια συναυλία που ανέδειξε τη διαχρονική τους πορεία και τη βαθιά σχέση με το ελληνικό κοινό
Οι Sodom επιστρέφουν με το “The Arsonist”, έναν σκληρό και επίκαιρο δίσκο που ισορροπεί ανάμεσα στη νοσταλγία και την αδιάλλακτη thrash ενέργεια


