Οι Αυστριακοί post-black metallers Harakiri For The Sky κυκλοφόρησαν πριν από λίγο καιρό έναν εξαιρετικό δίσκο, το “Maere”. Με όπλο αυτή την κυκλοφορία, ξεκίνησαν να περιοδεύουν σε κάθε γωνιά του πλανήτη για ζωντανές εμφανίσεις. Ο δρόμος τούς έφερε τελικά και στην Ελλάδα για δύο live, οπότε αδράξαμε την ευκαιρία να συζητήσουμε με τον τραγουδιστή τους, τον JJ, για το νέο τους υλικό, την πραγματικότητα των συναυλιών μετά την πανδημία, αλλά και για τους Placebo!
Καλησπέρα και καλώς ορίσατε ξανά στην Ελλάδα! Πέρασαν σχεδόν τρία χρόνια από την τελευταία φορά που σας είδαμε εδώ και σίγουρα μας λείψατε. Όλοι ζήσαμε δύσκολες καταστάσεις το τελευταίο διάστημα, αλλά ευτυχώς τα live επιστρέφουν σταδιακά στην καθημερινότητά μας. Πώς αισθάνεστε που ξεκινάτε πάλι τις συναυλίες και βγαίνετε ξανά στον δρόμο για περιοδεία;
JJ: Πιστεύω πως θα χρειαστώ αρκετό καιρό για να αποδεχτώ την κανονικότητα. Δεν μπορώ να την εμπιστευτώ ακόμα. Δεν είμαι καθόλου βέβαιος πως ο χρόνος θα γιατρέψει τα τραύματα της πανδημίας, της πολιτικής κατάστασης και των ίδιων των ατόμων στην κοινωνία μας. Δεν ξέρω αν θα ξεχάσω εύκολα το πόσο εγωιστικά φέρθηκαν οι άνθρωποι γύρω μου, φροντίζοντας αποκλειστικά τον εαυτό τους.
Διαβάστε επίσης: Η αισθητική της απόγνωσης στον ήχο των Harakiri for the Sky
Οπότε, ελπίζουμε πως επιστρέφουμε στους κανονικούς ρυθμούς όσον αφορά τα live και τις περιοδείες, αλλά δεν είμαι βέβαιος ότι η κοινωνία μας θα συνέλθει ποτέ πραγματικά. Ωστόσο, ανυπομονώ να παίξουμε και να δούμε συναυλίες, να πάμε σε festivals και να περιοδεύσουμε ξανά. Το διάστημα της αβεβαιότητας κράτησε πάρα πολύ και ελπίζουμε πως επιτέλους τελειώνει.
Ο προηγούμενος δίσκος σας, το “Maere”, κυκλοφόρησε τον περασμένο Ιανουάριο και μοιάζει με ένα καινούργιο κεφάλαιο στην πορεία των Harakiri For The Sky. Φιλοξενείτε επίσης ορισμένους guests, όπως τον Stephane “Neige” Paut των Alcest και τον ανώνυμο τραγουδιστή των αινιγματικών Gaerea, οι οποίοι σίγουρα έδωσαν νέα πνοή στη μουσική και τους στίχους σας. Για ποιο λόγο επιλέξατε αυτούς τους καλεσμένους και με ποιον τρόπο διαφοροποιήθηκε η συνθετική διαδικασία σε σχέση με το “Arson”;
Σαν μπάντα, σαν άτομο ή σαν στιχουργός, δεν επιτρέπεται ποτέ η στασιμότητα. Ωριμάζεις από κυκλοφορία σε κυκλοφορία, από χρόνο σε χρόνο και σε κάθε κεφάλαιο της ζωής σου. Και αυτό είναι εξαιρετικό. Στην πορεία γίνεσαι πιο έμπειρος, μαθαίνεις τι σου αρέσει και τι όχι.

Για αυτόν τον λόγο, θεωρώ πως το “Maere” αποτελεί την πιο ισορροπημένη δουλειά των Harakiri for the Sky μέχρι σήμερα. Είμαστε πολύ υπερήφανοι για το αποτέλεσμα που βγάλαμε. Σχετικά με τον τραγουδιστή των Gaerea, μας συνδέει η κοινή αγάπη για hardcore σχήματα, όπως οι Modern Life Is War, Converge, Defeater και άλλα.
Γνωρίστηκε με τον Matthias στην Πορτογαλία πριν από αρκετό καιρό και από τότε παραμένουμε φίλοι. Δεν νομίζω πως χρειάζεται να πω πολλά για τον Neige. Είναι μια ιδιοφυΐα και οι Alcest, όπως και οι Amesoeurs, αποτελούν έναν από τους βασικούς λόγους που δημιουργηθήκαμε. Επιπλέον, τα φωνητικά και τα screams του είναι συγκλονιστικά. Είναι επίσης ο πιο προσιτός και προσγειωμένος άνθρωπος που μπορείς να συναντήσεις στην black metal σκηνή.
Το “Maere” είναι το όνομα ενός μυθολογικού πλάσματος που κάθεται στο στήθος σου τη νύχτα, δυσκολεύοντας την αναπνοή και προκαλώντας εφιάλτες. Αυτός ο θρύλος αποτέλεσε την πηγή έμπνευσης για τη στιχουργική θεματολογία του δίσκου;
Ακριβώς. Ένας δαίμονας που κάθεται στο στήθος μου όταν κοιμάμαι αποτελεί μια καλή μεταφορά για τους στίχους και τις ιστορίες που αφηγούμαι. Τα περισσότερα κείμενά μου είναι αυτοβιογραφικά. Συνεπώς, το “Maere” ως τίτλος έβγαζε νόημα, γιατί, παράλληλα, υποφέρω από παράλυση ύπνου.
Το πρώτο επίσημο video που δώσατε στη δημοσιότητα αφορά το εναρκτήριο κομμάτι του δίσκου, το “I, Pallbearer”, και ξεδιπλώνει την ιστορία με έναν ιδιαίτερο τρόπο, συνδυάζοντας αποσπάσματα των στίχων με εικόνες που συμπληρώνουν τις λέξεις. Ποιος ήταν ο λόγος που επιλέξατε αυτό το τραγούδι ως την πρώτη σας κυκλοφορία;
Επιλέξαμε αυτό το τραγούδι επειδή θεωρώ πως αποτελεί μια καλή σύνοψη ολόκληρου του δίσκου. Περιλαμβάνει τα post-rock μέρη, έχει τα γρήγορα και υστερικά black metal ξεσπάσματα, ενώ στιχουργικά είναι από τα πιο ουσιώδη κομμάτια της κυκλοφορίας. Η ιστορία αφορά τρεις ανθρώπους και τη διπολική διαταραχή. Δύο εξ αυτών δεν βρίσκονται πια στη ζωή. Αυτοί ήταν οι λόγοι που προτιμήσαμε τότε το “I, Pallbearer” ως πρώτο single.
Έναν μήνα αργότερα, παρουσιάσατε το δεύτερο video για το “Sing For The Damage We’ve Done”, με τη συμμετοχή του Neige των Alcest στα guest φωνητικά. Αυτό ακολουθεί μια διαφορετική προσέγγιση στο οπτικό κομμάτι, αλλά με κάποιον τρόπο μοιάζει οικείο και συνδεδεμένο με το “I, Pallbearer”. Ποια είναι η ιστορία πίσω από αυτό το track και κατά πόσο βοήθησε η παρουσία του Neige στην ολοκλήρωσή του;
Θεωρώ πως το “Sing For The Damage We’ve Done” αποτελεί ένα κλασικό δείγμα γραφής των Harakiri For The Sky. Πραγματεύεται τη ζωή δύο ανθρώπων σε μια τοξική σχέση, οι οποίοι αδυνατούν να ζήσουν χωριστά αλλά δεν αντέχουν ούτε μαζί. Υπό το πρόσχημα της αγάπης λοιπόν, πληγώνουν φρικτά ο ένας τον άλλον, ένα πρόσωπο που υποτίθεται πως νοιάζονται. Τα φωνητικά του Neige ταιριάζουν απόλυτα, καθώς υπάρχει αναμφίβολα ένας παλμός των Alcest στο μουσικό κομμάτι.
Το τρίτο σας video είναι για το “Us Against December Skies”, ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια από το “Maere”. Πρόκειται για μια ακόμα διαφορετική προσέγγιση, που δημιουργεί τη συννεφιασμένη και σκοτεινή ατμόσφαιρα ενός εφιάλτη. Πώς συνδέεται αυτή η εικόνα με τη στιχουργική πλευρά του κομματιού;
Το συγκεκριμένο video ακολουθεί μια πιο καλλιτεχνική προσέγγιση, χωρίς να συνδέεται άμεσα με τους στίχους. Η ιστορία είναι για άλλη μια φορά αφιερωμένη στη χαμένη αγάπη και στον χρόνο που μοιράζονται δύο άνθρωποι. Από τη μία πλευρά, γνωρίζουν ο ένας τον άλλον καλύτερα από οποιονδήποτε, αλλά από την άλλη παραμένουν ξένοι. Μια πολύ δυσάρεστη και παράδοξη κατάσταση. Όπως θεωρώ πως είναι και η ζωή γενικότερα.
Μια ερώτηση που πιθανότατα δέχεστε συχνά, αλλά οφείλω να την κάνω. Πραγματοποιήσατε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα διασκευή στο “Song To Say Goodbye” των Placebo, το οποίο προσαρμόσατε στον ήχο σας με πολύ περίτεχνο τρόπο. Για ποιο λόγο επιλέξατε τους Placebo και γιατί το συγκεκριμένο τραγούδι;
(Γελάει), ναι, νομίζω πως μας ρωτάνε το ίδιο σε κάθε συνέντευξη. Ο Matthias, λοιπόν, είναι ένας από τους μεγαλύτερους οπαδούς των Placebo, αν θυμάμαι καλά από το λύκειο, την ίδια περίπου περίοδο που άρχισαν να αρέσουν και σε εμένα. Το “Song To Say Goodbye”, μαζί με το videoclip του, κυκλοφόρησε την τελευταία χρονιά που πήγαινα στο σχολείο.

Ήταν ένα πολύ έντονο καλοκαίρι, με πολλές άγρυπνες νύχτες, πάρτι, ποτά και ερωτικές περιπέτειες. Εκείνη την περίοδο έγραψα και τα πρώτα μου κομμάτια για την άλλη μου μπάντα, τους Karg. Οπότε, το συγκεκριμένο τραγούδι μού φέρνει πολλές όμορφες αναμνήσεις. Παράλληλα, ο Matthias δυσκολευόταν να διαλέξει, γιατί του αρέσουν όλα τους τα κομμάτια. Έτσι, καταλήξαμε να διασκευάσουμε αυτό.
Επίσημα παραμένετε δίδυμο, ο JJ και ο Matthias Sollak. Στις ζωντανές σας εμφανίσεις συνεργάζεστε με session μουσικούς, όπως ο Mischa Bruemmer στα τύμπανα, ο Marrok στις κιθάρες και τα φωνητικά, ο Thomas Dornig στο μπάσο και πρόσφατα ο Kerim “Krimh” Lechner των SepticFlesh στα τύμπανα. Πώς λειτουργεί για εσάς η συνύπαρξη με session μέλη στη σκηνή;
Το να παίζεις ζωντανά με session μουσικούς λειτουργεί αποτελεσματικά σε επαγγελματικό επίπεδο. Δεν απαιτούνται πολλές πρόβες, αρκεί να έχει προηγηθεί σωστή μελέτη στο σπίτι. Παρ’ όλα αυτά, όλοι οι καλλιτέχνες που μας συνοδεύουν το βλέπουν πολύ σοβαρά, οπότε δεν αντιμετωπίζουμε ποτέ προβλήματα. Είναι πραγματικά εξαιρετικοί τύποι και τους ευχαριστούμε για το πάθος και τον χρόνο τους.
Οι Harakiri For The Sky δημιουργήθηκαν σε μια περίοδο που η φυσική μορφή των δίσκων έμοιαζε πια με ανάμνηση του παρελθόντος. Πώς βλέπετε το γεγονός ότι το υλικό σας εκτίθεται σε αναρίθμητες πλατφόρμες streaming, στο YouTube, το Apple Music και το Spotify, καθώς και η τεχνολογική εξέλιξη μεταμόρφωσε τη μουσική βιομηχανία; Σας λείπει η εποχή του βινυλίου και του CD, μια εποχή που δεν ζήσατε ως δημιουργοί αλλά μόνο ως νεαροί ακροατές;
Πιστεύω πως οι νέοι νιώθουν την ίδια σύνδεση μέσω του streaming, όπως εμείς που αγοράζαμε CD. Ωστόσο, χαίρομαι που υπάρχουν ακόμα δισκάδικα. Μου αρέσει ακόμα να αγοράζω και να ανταλλάσσω μουσική σε φυσική μορφή, αλλά δεν με ενοχλεί η εξέλιξη. Το μόνο αρνητικό είναι οι εταιρείες που διαχειρίζονται το streaming και η οικονομική αντιμετώπιση προς τους καλλιτέχνες.
Και τώρα, η ερώτηση που όλοι μισούν, αλλά πάντα έχει ενδιαφέρον! Τι επιφυλάσσει το μέλλον για εσάς; Σκοπεύετε να περιοδεύετε για όσο το δυνατόν περισσότερο ή υπάρχει ήδη νέα μουσική στα σκαριά;
(Γελάει), δεν μπορώ να σου απαντήσω με βεβαιότητα. Το πλάνο μας είναι να δώσουμε live shows και να περιοδεύσουμε για το “Maere” μέσα στον επόμενο χρόνο. Ανακοινώσαμε ήδη εμφανίσεις στη Νότια Αμερική και πολλά ακόμα φοβερά πράγματα. Υπάρχει, επίσης, μια headline περιοδεία στην Ευρώπη τον Ιανουάριο του 2023.

Ίσως μετά από αυτό να ξεκινήσουμε να δουλεύουμε πάνω σε νέα κομμάτια, χωρίς αυτό να σημαίνει πως θα σταματήσουμε τις ζωντανές εμφανίσεις. Μπορεί, επίσης, να κατεβάσουμε λίγο ταχύτητα μετά από ένα γεμάτο 2022, καλώς εχόντων των πραγμάτων. Ελπίζουμε ότι όλα θα κυλήσουν ομαλά για εμάς και τη ζωντανή μουσική φέτος! Μακάρι!
Σας ευχαριστώ πολύ που απαντήσατε στις ερωτήσεις μου και ελπίζω να μη σας κούρασα. Θα χαρώ ιδιαίτερα να γνωριστούμε από κοντά στις 12 Μαρτίου στο Temple Athens. Ο επίλογος σας ανήκει!
Σας ευχαριστούμε πολύ για τη συνέντευξη! Θα τα πούμε σε λίγες ημέρες! Stay Gold!
