Δείτε περισσότερα άρθρα μας στα αποτελέσματα αναζήτησης
Add DEPART on Google ↗Με μία ματιά...
Το “De Mysteriis Dom Sathanas” των Mayhem γεννήθηκε μέσα στο χάος, τις αυτοκτονίες και το αίμα των 90s. Κυκλοφόρησε το 1994 και όρισε για πάντα το νορβηγικό black metal. Μέχρι σήμερα παραμένει ο πιο διαβόητος δίσκος του σκληρού ήχου.
- Η παγωμένη παραγωγή στο Grieghallen και οι ύμνοι όπως το “Freezing Moon” κρατούν τον δίσκο στην κορυφή του ακραίου ήχου.
- Η αυτοκτονία του Dead και η δολοφονία του Euronymous από τον Varg Vikernes έγραψαν τον μύθο του δίσκου με αίμα.
- Το ντεμπούτο των Mayhem έβαλε τα θεμέλια για το νορβηγικό black metal και καθόρισε την αισθητική μιας ολόκληρης μουσικής σκηνής.
Το “De Mysteriis Dom Sathanas” των Mayhem είναι ένα ντοκουμέντο που γεννήθηκε μέσα στο χάος, τη βία και τον θάνατο. Κυκλοφόρησε το 1994 και έβαλε τα θεμέλια για ολόκληρο το νορβηγικό black metal της εποχής. Οι σκοτεινές ιστορίες πίσω από τη δημιουργία του και όσα ακολούθησαν την κυκλοφορία του, το μετέτρεψαν σε έναν από τους πιο διαβόητους δίσκους στην ιστορία της μουσικής. Σήμερα συνεχίζει να ακούγεται το ίδιο απειλητικό με την πρώτη μέρα που βγήκε.
Οι Mayhem ήταν ενεργοί ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 και χρειάστηκαν σχεδόν δέκα χρόνια για να βγάλουν τον πρώτο τους στούντιο δίσκο. Αυτή η τεράστια καθυστέρηση προέκυψε από ένα εκρηκτικό μείγμα ψυχικών διαταραχών, εσωτερικών συγκρούσεων και εγκληματικών ενεργειών. Όλα αυτά τα ακραία γεγονότα καθιστούν σχεδόν απίστευτο το ότι αυτός ο δίσκος έφτασε τελικά στα ράφια των δισκοπωλείων.
Στα χρόνια πριν από τη δημιουργία του δίσκου, ο Euronymous έστησε ένα τεράστιο δίκτυο επικοινωνίας με μουσικούς και οπαδούς σε όλο τον πλανήτη. Μέσα από ανταλλαγές κασετών, γράμματα και φανζίν, κατάφερε να ενώσει διαφορετικές metal σκηνές και να δώσει ταυτότητα στο νορβηγικό black metal. Ήταν μια κοπιαστική διαδικασία που έφερε κοντά ανθρώπους με τα ίδια σκοτεινά οράματα για τον ήχο.
Αυτό το αναλογικό δίκτυο λειτούργησε σαν μια πρώιμη μορφή social media, δίνοντας στη μπάντα τη δύναμη να απλώσει την επιρροή της πολύ έξω από τα σύνορα της Νορβηγίας. Στοιχεία που σήμερα θεωρούνται αυτονόητα, όπως το corpse paint και η αντιχριστιανική θεματολογία, διαδόθηκαν ραγδαία μέσα από αυτούς τους υπόγειους κύκλους. Όλα αυτά συνέβησαν πολύ καιρό πριν το ίντερνετ κάνει την πρόσβαση σε κάθε υποκουλτούρα παιχνιδάκι.
Η αυτοκτονία του Dead και πώς το Helvete άλλαξε το νορβηγικό black metal;
Ο τραγουδιστής Per Yngve Ohlin, γνωστός ως Dead, καθόρισε από την αρχή τη στιχουργική κατεύθυνση της μπάντας με την εμμονή του γύρω από τη φθορά και τον θάνατο. Όταν αυτοκτόνησε το 1991, ο Euronymous βρήκε το πτώμα και πριν καλέσει την αστυνομία, επέλεξε να βγάλει φωτογραφίες. Οι συνέπειες αυτής της μακάβριας κίνησης έγραψαν μία από τις πιο ανατριχιαστικές σελίδες στην ιστορία της σύγχρονης μουσικής. Αυτό το σκηνικό έδειξε από νωρίς ότι τα όρια στο νορβηγικό black metal είχαν ήδη καταρριφθεί.
Το διαβόητο κλικ έγινε εξώφυλλο στο bootleg “The Dawn Of The Black Hearts” και οι φήμες λένε πως ο κιθαρίστας έστειλε κομμάτια από το κρανίο του Dead σε άλλους μουσικούς. Αυτές οι ιστορίες απέδειξαν στην πράξη ότι οι Mayhem λειτουργούσαν εντελώς εκτός κάθε κοινωνικής ή ηθικής νόρμας. Έτσι, το μεγαλύτερο μέρος του δίσκου χτίστηκε πρακτικά πάνω στα συντρίμμια ενός γκρουπ που είχε ήδη διαλυθεί εκ των έσω.
Ο εγκέφαλος της μπάντας, Euronymous, ολοκλήρωσε τις ηχογραφήσεις και δεν πρόλαβε ποτέ να δει τον δίσκο τυπωμένο στα χέρια του. Το 1993 έπεσε νεκρός από τα χέρια του μπασίστα Varg Vikernes, με τον οποίο είχαν ξεκινήσει ως συνοδοιπόροι στο ίδιο ριζοσπαστικό κίνημα. Οι δυο τους είχαν συνεργαστεί στενά, περνώντας αμέτρητες ώρες μαζί στον χώρο που αποτέλεσε την καρδιά για το νορβηγικό black metal.
Το δισκοπωλείο Helvete του Euronymous έγινε γρήγορα το αρχηγείο για δεκάδες νεαρούς μουσικούς που διψούσαν για ακραίο ήχο, σατανισμό και αντίδραση. Μέσα στο υγρό υπόγειο αυτού του μαγαζιού γεννήθηκε ο περιβόητος Μαύρος Κύκλος, μια κλειστή ομάδα που καθόρισε τη μοίρα ολόκληρης της σκηνής. Εκεί ζυμώθηκαν οι σκοτεινές ιδέες που σύντομα θα ξέφευγαν εντελώς από τον έλεγχο όλων.
Δολοφονία Euronymous: Γιατί ο Varg Vikernes σκότωσε τον κιθαρίστα των Mayhem;
Η συμμαχία των δύο ανδρών άρχισε να ραγίζει όταν τα εγώ και οι ιδεολογικές τους διαφορές χτύπησαν κόκκινο μέσα στο νορβηγικό black metal. Ο Euronymous έβλεπε τον σατανισμό ως ένα θεατρικό εργαλείο για να προκαλεί σοκ, την ώρα που ο Vikernes είχε ήδη βουτήξει σε μια ακραία ρατσιστική και παγανιστική κοσμοθεωρία. Το χάσμα μεταξύ τους μεγάλωνε μέρα με τη μέρα, μετατρέποντας τη συνεργασία τους σε ωρολογιακή βόμβα.
Η κατάσταση ξέφυγε όταν έπεσαν στο τραπέζι οικονομικές διαφωνίες και φήμες ότι ο Euronymous σχεδίαζε να απαγάγει και να βασανίσει τον Vikernes. Η χαριστική βολή ήρθε όταν ο Vikernes μίλησε στις εφημερίδες για τους εμπρησμούς εκκλησιών, τραβώντας την προσοχή της αστυνομίας και αναγκάζοντας το Helvete να βάλει λουκέτο. Από εκείνο το σημείο και μετά, η πορεία προς το αίμα έμοιαζε μονόδρομος.
Στις 10 Αυγούστου 1993, ο Vikernes ταξίδεψε στο Όσλο με τη δικαιολογία να λύσει ένα θέμα με τα συμβόλαια της μπάντας. Η συνάντηση κατέληξε σε άγρια συμπλοκή, αφήνοντας τον Euronymous νεκρό στο κλιμακοστάσιο του διαμερίσματός του με εικοσιτρία τραύματα από μαχαίρι. Ο δράστης συνελήφθη άμεσα, καταδικάστηκε σε είκοσι ένα χρόνια φυλάκιση, και το νορβηγικό black metal έχασε για πάντα τον βασικό του πυρήνα.
Το μακάβριο της υπόθεσης είναι πως ο δολοφόνος έπαιξε τελικά μπάσο στον δίσκο, αγνοώντας τις πιέσεις της οικογένειας του θύματος να σβηστούν τα μέρη του. Ο Hellhammer απλά αφαίρεσε το όνομα του Vikernes από το εξώφυλλο, αφήνοντας τις αυθεντικές ηχογραφήσεις να σφραγίσουν τη φήμη του δίσκου με πραγματικό αίμα. Αυτή η κίνηση μετέτρεψε την κυκλοφορία σε ένα μοναδικό, ζωντανό ηχητικό ντοκουμέντο μιας ακραίας τραγωδίας.
Enter Attila Csihar
Σε αυτό το χαοτικό κλίμα εμφανίστηκε ο Ούγγρος τραγουδιστής Attila Csihar, αναλαμβάνοντας να δώσει φωνή στους στίχους που είχε αφήσει πίσω του ο Dead. Η ερμηνεία του έσπασε τα καλούπια της εποχής, ρίχνοντας στο τραπέζι ανατριχιαστικές ψαλμωδίες και θεατρικά ξεσπάσματα που κανείς δεν είχε τολμήσει μέχρι τότε. Ο πειραματισμός του έδωσε σε αυτόν τον δίσκο για το νορβηγικό black metal μια εντελώς εξωγήινη και άρρωστη αισθητική.
«Όταν το άκουσα για πρώτη φορά, έμεινα έκπληκτος» ανέφερε αργότερα ο Csihar για τις πρώτες του εντυπώσεις από το υλικό. Η απόφαση των Mayhem να φέρουν έναν εντελώς ξένο τραγουδιστή σε μια σκηνή που ορκιζόταν στην τοπική νορβηγική αυθεντικότητα, ήταν ένα τεράστιο στοίχημα. Το ρίσκο έπιασε τόπο, χαρίζοντας στο κοινό μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές φωνητικές γραμμές στον σκληρό ήχο.
Μουσικά ο δίσκος πατάει γερά στις ρίζες του σκανδιναβικού ήχου, καταφέρνοντας να βάλει τον δικό του ξεχωριστό χαρακτήρα μέσα από τη χειρουργική ακρίβεια των συνθέσεων. Ο Hellhammer χτυπάει τα τύμπανα με ασύλληπτη δύναμη και η κιθάρα του Euronymous χτίζει ένα τείχος από παγωμένα riffs που προκαλούν δέος. Αυτή η μεθοδικότητα άφησε πίσω την ακατέργαστη φασαρία που επέλεγαν συνειδητά άλλες μπάντες στο νορβηγικό black metal.
Στην παραγωγή του στούντιο Grieghallen έπεσε τρομερή δουλειά που διαλύει τον συνηθισμένο μύθο πως ο ήχος γράφτηκε πρόχειρα. Οι ανοιχτοί χώροι και η έξυπνη τοποθέτηση των μικροφώνων δημιούργησαν ένα ασφυκτικό, σπηλαιώδες περιβάλλον που σε πνίγει από την πρώτη ακρόαση. Κάθε νότα ηχογραφήθηκε μεθοδικά για να βγάζει ακριβώς αυτό το συναίσθημα της βαθιάς απομόνωσης που χαρακτηρίζει τον δίσκο.
Tι κρύβεται πίσω από τον ήχο του “De Mysteriis Dom Sathanas” των Mayhem;
Ο δίσκος έχει φτιαχτεί με καθαρές δομές, δίνοντας χώρο σε κάθε όργανο να αναπνεύσει, με τις κιθάρες να στήνουν ένα συμπαγές ηχητικό πεδίο. Η προσοχή στη σύνθεση και το καθαρό παίξιμο των ντραμς χάνονται συχνά πίσω από τα πρωτοσέλιδα των δολοφονιών και είναι ακριβώς αυτά τα στοιχεία που κράτησαν τον δίσκο ζωντανό. «Είναι κάτι μαγικό, σαν να ανοίγει μια πύλη σε μια άλλη διάσταση» παραδέχτηκε ο Csihar, αποτυπώνοντας την εμπειρία της ακρόασης.
Τα οκτώ κομμάτια που απαρτίζουν τη λίστα περνούν από τον αργόσυρτο τρόμο στο ατελείωτο ηχητικό σφυροκόπημα. Ύμνοι του είδους, όπως το “Freezing Moon” και το “Funeral Fog”, παραδίδουν μαθήματα ατμόσφαιρας σε εκατοντάδες μπάντες που προσπαθούν μάταια να τα αντιγράψουν. Οι εναλλαγές ανάμεσα σε ρυθμικά riffs και ξεσπάσματα θορύβου καθόρισαν το νορβηγικό black metal και κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο.
Το βαρίδι που κουβαλάει το “De Mysteriis Dom Sathanas” προκύπτει άμεσα από την τρομακτική σύγκρουση χαρακτήρων που γέννησε τις νότες του. Η μάχη ανάμεσα στη θεατρική, προβοκατόρικη ματιά του Euronymous και στο επικίνδυνο, ρατσιστικό όραμα του Vikernes χώρισε ολόκληρη τη σκηνή στα δύο. Εκείνο το διάστημα το μουσικό ταλέντο έδινε καθημερινά μάχη με την παράνοια στους κόλπους του σχήματος.
Το ρήγμα που άνοιξε ανάμεσα στους δύο μουσικούς έγινε η χαράδρα που κατάπιε μεγάλο κομμάτι της αρχικής φιλοσοφίας στο νορβηγικό black metal. Ο φόνος λειτούργησε σαν ένας βίαιος καθρέφτης, δείχνοντας σε όλους ότι το σκοτάδι που πουλούσαν είχε αρχίσει να τους καταβροχθίζει στην πραγματική ζωή. Μέσα από όλη αυτή την αρρώστια, το βινύλιο παρέμεινε ο μόνος αδιάψευστος μάρτυρας εκείνης της σκοτεινής εποχής.
Ποια είναι η κληρονομιά στο νορβηγικό black metal σήμερα;
Το ότι αυτός ο δίσκος ολοκληρώθηκε από ανθρώπους που ήθελαν να σκοτώσουν ο ένας τον άλλον, ξεπερνάει κάθε λογική εξήγηση. Η τεράστια ψυχολογική πίεση της εποχής γέννησε ένα αριστούργημα που, δεκαετίες μετά, στέκει ολόρθο και καθοδηγεί νέους μουσικούς σε όλο τον πλανήτη. Πολλοί οπαδοί, άλλωστε, του δίνουν δικαιωματικά τον τίτλο της κορυφαίας ηχογράφησης για το νορβηγικό black metal.
Στα χρόνια που μεσολάβησαν, το σχήμα άλλαξε πολλά πρόσωπα και πειραματίστηκε έντονα με τη μουσική του ταυτότητα. Κανένα επόμενο βήμα τους δεν κατάφερε να αγγίξει το μέγεθος αυτού του ντεμπούτου, επιβεβαιώνοντας πως εκείνες οι άρρωστες συνθήκες δημιουργίας ήταν ανεπανάληπτες. Το συγκρότημα απλά αποδέχτηκε στην πράξη ότι η κορυφή είχε ήδη κατακτηθεί από την πρώτη στιγμή της πορείας του.
Η μπάντα παίζει συχνά όλο το “De Mysteriis Dom Sathanas” σε περιοδείες και μεγάλα φεστιβάλ, δίνοντας στο κοινό την ευκαιρία να έρθει σε επαφή με ένα γνήσιο κομμάτι μουσικής ιστορίας. Οι ζωντανές εκτελέσεις προσφέρουν μια γεύση από το χάος της εποχής, κρατώντας ζωντανό τον μύθο μιας κυκλοφορίας που σόκαρε τον πλανήτη. Όπως το έθεσε και ο Csihar, «η μουσική εξακολουθεί να ξεχωρίζει ως το σημαντικότερο κομμάτι και παραμένω περήφανος για αυτό».
Ο συγκεκριμένος δίσκος ξεπερνάει τα όρια της μουσικής βιομηχανίας και καταγράφεται ως ένα βίαιο ιστορικό γεγονός των 90s που σφράγισε το νορβηγικό black metal. Μέσα από τις ταραχές, τις δολοφονίες και την παράνοια, μας άφησε κληρονομιά έναν ήχο που συνεχίζει να στοιχειώνει. Είναι η τρανή απόδειξη ότι η ακραία τέχνη βρίσκει πάντα τον δρόμο να επιβιώσει μέσα σε ένα τοπίο που έχει γίνει στάχτη.
Artist: Morrissey
Album: I Am Not a Dog on a Chain
Label: BMG
Release Date: 20/03/2020
Genre: Indie Rock
Artist: Mayhem
Album: De Mysteriis Dom Sathanas
Label: Deathlike Silence Productions
Release Date: 24/05/1994
Genre: Black metal
1. Funeral Fog
2. Freezing Moon
3. Cursed in Eternity
4. Pagan Fears
5. Life Eternal
6. From the Dark Past
7. Buried by Time and Dust
8. De Mysteriis Dom Sathanas
Producer: Pytten, Euronymous, Hellhammer
Mayhem: Attila Csihar (Φωνή), Euronymous (Κιθάρα), Hellhammer (Τύμπανα)
Υ.Γ. 1: Η ταινία “Lords of Chaos” μπορεί να μοιάζει με καρικατούρα, όμως σε ένα σημείο πέτυχε διάνα. Ο Euronymous, μέχρι τα 25 του, είχε ήδη χαράξει τον πιο χαρακτηριστικό δρόμο του νορβηγικού extreme metal. Δεν έχει σημασία αν τον θυμάται κανείς σαν θύμα, σαν ιδεολόγο ή σαν φιγούρα του χάους. Αυτό που άφησε πίσω του παραμένει αδιαπραγμάτευτο: ένα άλμπουμ που γράφτηκε μέσα στη φωτιά και ακούγεται ακόμα σαν κατάρα.
Υ.Γ. 2: Ο δίσκος ηχογραφήθηκε μαζί με τον Vikernes στο μπάσο, αλλά όλες οι συνθέσεις ήταν του Euronymous.
Υ.Γ. 3: Είναι σχεδόν κωμικό που οι Mayhem σήμερα αυτοαποκαλούνται “The True Mayhem”. Σαν να έφευγε ο Steve Harris από τους Iron Maiden και οι υπόλοιποι να συνέχιζαν ως “The True Iron Maiden”. Ακόμα πιο αστείο αν σκεφτεί κανείς ότι ο Necrobutcher όχι μόνο δεν έγραψε ούτε μία νότα στο magnum opus τους, αλλά δεν φαίνεται να έχει συνθέσει τίποτα γενικά, και ούτε καν ηχογράφησε τότε. Ναι, τον είχαν διώξει.
