Βλέποντας κανείς τα μέλη των New Miserable Experience, σε καμία περίπτωση δε θα περίμενε ότι θα ακολουθούν τον indie/synth/post punk δρόμο. Μέλη των Rosetta, Revocation και Rivers of Nihil να συνέρχονται σε σώμα προκειμένου να παράξουν κάτι τέτοιο; Δεδομένο ότι πρέπει να ακούσουμε με ενδιαφέρον το “Gild The Lily“. Είναι 180 μοίρες διαφορετικό ηχητικά από τα κατατόπια τους, είναι γουστόζοι σα μουσικοί και αγαπούν και τους Crippling Alcoholism. Δε χρειάζονται περαιτέρω εξηγήσεις, μας έχει κερδίσει ως απόπειρα πριν καν κατέβει στο γήπεδο.
Όταν ο David Grossmann των Rosetta ήρθε σε επαφή με τον πολυτάλαντο Joshua Mahesh Kost των Model Prisoner ήταν δεδομένο πως κάτι ενδιαφέρον υπάρχει στα σκαριά. Τόσο ώστε ακολούθησαν και οι υπόλοιποι. Και από τις πρώτες νότες του “Heartsick” το «ώπα!» βγαίνει πηγαία και με γνήσιο εντυπωσιασμό. Beats που ακολουθούν μια βιομηχανική ρουτίνα, φωτεινά arpeggios που τιμούν τις διδαχές της 4AD και μια γλυκιά φωνή να τραγουδάει μελαγχολικούς στίχους. Όχι τυποποιημένα όμως. Σίγουρα μπορεί να θυμίσει στα ψήγματά του πολλά διαφορετικά πράγματα αλλά το κάνει με δικό του χαρακτήρα.
Το δε “Ordinary People” μοιάζει να ‘χει τραβήξει τις κιθάρες του κατευθείαν από το ντεμπούτο των Dead Can Dance και να τις έχει παντρέψει με ένα retrowave ηλιοβασίλεμα. Στο “The Devil You Know” σκοτεινιάζει και ακούγεται δύο βήματα πριν χαρακτηριστεί prog με industrial στοιχεία και στο “In The House of Denial” ακούγεται σαν το πιο ντελικάτο ραδιοφωνικό ambient pop που δεν κυκλοφόρησε από εταιρεία-κολοσσό.
Όλος ο υπόλοιπος δίσκος ρέει νεράκι, μεταδίδοντας ατόφια και αμόλυντη μελαγχολία με μικρά διαλείμματα ψηφιακού σκότους, όπως στο “Payback From God“. Έχει και στιγμές που μπορεί να κάνουν όσους τους λείπουν οι πρώιμοι Radiohead να χαμογελάσουν (λέγε με “Letters To Insomnia“) αλλά και άλλες που αποτίουν φόρο τιμής σε κινηματογραφικές στιγμές που πάγωσαν το αίμα του κοινού (πόσο πιο ξεκάθαρες οι αναφορές του “Perfect Blue” στην ταινία του Satoshi Kon;).
Φυσικά δεν είναι ένας δίσκος που από την πρώτη σε γραπώνει και καθιστά ξεκάθαρο το ποιόν και τις προθέσεις του. Θέλει χρόνο, να υπάρχει στο παρασκήνιο ως χαλί σε γκρίζες μέρες και μια διάθεση ότι θα του αφεθεί κανείς. Χωρίς άλλες απαιτήσεις εκτός από το πιθανό βροχερό ραχάτι που θες κάτι να ντύνει την ονειροπόληση. Και ίσως γι’ αυτό απευθύνεται σε πιο περιορισμένο κοινό όπως και δεν ξέρω κατά πόσο ενδείκνυται για μη-οικιακή χρήση. Αυτοί είναι όμως δικοί μου προβληματισμοί που σε βάθος χρόνου θα λυθούν και ενδεχομένως ο όποιος βαθμός θα μεγαλώσει. Να σμικρυνθεί ούτε λόγος. Με κέρδισε.
Artist: Sober On Tuxedos
Album: Good Intentions
Label: Heaven Music
Release Date: 11/12/2020
Genre: Nu Metal, Metalcore
Artist: New Miserable Experience
Album: Gild The Lily
Release Date: 23/01/2026
Label: Pelagic Records
Genre: Indie, Synth Rock
1. Heartsick
2. Ordinary People
3. The Devil We Know
4. House of Denial
5. Infinite Sadness
6. Payback From God
7. Yours to Bury
8. Perfect Things
9. Letters to Insomnia
10. Perfect Blue
11. Running the Fear of It Dry
12. Ataraxia
Producer: New Miserable Experience
New Miserable Experience: David Grossman (Φωνή), Brody Uttley (Κιθάρα), Brett Bamberger (Μπάσο), (Κιθάρα), Bruce McMurtrie (Τύμπανα), Joshua Mahesh Kost (Πλήκτρα)
New Miserable Experience: Gild The Lily
Ένας δίσκος χαμηλών τόνων που λειτουργεί καλύτερα με υπομονή και σωστό περιβάλλον. Το “Gild The Lily” αποκαλύπτει σταδιακά τον χαρακτήρα του, ανταμείβοντας όσους αφεθούν στη μελαγχολική του ροή και στις διακριτικές, καλοδουλεμένες λεπτομέρειες.
