Ο Nick Cave έδωσε τη δική του απάντηση στα σχόλια του Wim Wenders σχετικά με τον ρόλο της πολιτικής στην τέχνη, στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου. Ο βετεράνος σκηνοθέτης των ταινιών “Paris, Texas”, “Wings Of Desire” και “Perfect Days”, ο οποίος ήταν φέτος πρόεδρος της κριτικής επιτροπής της Berlinale, ερωτήθηκε αν ο κινηματογράφος μπορεί να πυροδοτήσει πολιτικές αλλαγές.
Ο Wenders δήλωσε πως πιστεύει ότι οι κινηματογραφιστές «πρέπει να μένουν έξω από την πολιτική, γιατί αν κάνουμε ταινίες που είναι αφοσιωμένες πολιτικά, μπαίνουμε στο πεδίο της πολιτικής. Είμαστε όμως το αντίβαρο της πολιτικής, είμαστε το αντίθετο της πολιτικής. Πρέπει να κάνουμε τη δουλειά των ανθρώπων, όχι τη δουλειά των πολιτικών».
Διαβάστε επίσης: Το πολιτικό μανιφέστο του “Uchronia” απέναντι στη σιωπή των θεσμών
Ο Nick Cave ανταποκρίθηκε σε αυτές τις παρατηρήσεις μέσω του Red Hand Files, απαντώντας σε ερώτηση θαυμαστή. Εξηγώντας ότι γνωρίζει τον Wenders πάνω από 40 χρόνια, ο Cave ανέφερε ότι τα λόγια του τον συγκίνησαν βαθιά. «Επιβεβαίωσαν την αντίληψή μου γι’ αυτόν ως έναν παθιασμένο άνθρωπο με αρχές, στοχαστικό και γενναίο – ένα άτομο που νοιάζεται βαθιά για το σινεμά και την κατάσταση του δημιουργικού κόσμου» συνέχισε ο Nick Cave. «Τα λόγια του ήταν μια στοργική, ευγενική και προστατευτική κίνηση, που απευθυνόταν όχι μόνο στην καλλιτεχνική κοινότητα αλλά στην ίδια την ανθρωπότητα και παρά την προβλέψιμη επίθεση που δέχτηκε, υποψιάζομαι ότι πολλοί καλλιτέχνες, ίσως οι περισσότεροι, θα εκτιμήσουν πραγματικά τα λόγια του».

Συνέχισε μάλιστα λέγοντας ότι ο Wenders ίσως προσπαθούσε να σώσει την Berlinale από τη μοίρα εκείνων των φεστιβάλ που έχουν γίνει «κάτι περισσότερο από μια στένωση της πολιτιστικής φαντασίας», ασκώντας κριτική σε σύγχρονες εκδηλώσεις που έχουν υποταχθεί σε «μια ενιαία μονολιθική ιδεολογία – μια φωνή, μια αιτία, μια διαφωνία».
«Δεν φαντάζομαι ούτε για μια στιγμή ότι ο Wim πιστεύει πως η τέχνη πρέπει να αγνοεί τις μεγάλες και επίμονες αδικίες του κόσμου» πρόσθεσε ο Nick Cave. «Φαίνεται να πιστεύει, όπως κι εγώ, ότι η χρήση της τέχνης για την ευαισθητοποίηση σχετικά με αυτές τις αδικίες μπορεί να είναι εξαιρετικά αποτελεσματική, αλλά ίσως πιστεύει επίσης ότι η τέχνη είναι κάτι περισσότερο από το άθροισμα της χρησιμότητάς της. Είναι κάτι περισσότερο από ένα εργαλείο ή ένα όπλο».
Σύμφωνα με τον Cave, «ίσως πιστεύει, όπως κι εγώ, ότι στον πυρήνα της η μεγάλη τέχνη υπάρχει καθαρά για τον εαυτό της – και ότι στην πιο μεταμορφωτική της εκδοχή αποκαλύπτεται διακριτικά, διφορούμενα και περίεργα. Είναι κάτι που προσεγγίζουμε με δέος και θαυμασμό, που μας ταπεινώνει ενώ παράλληλα διευρύνει την καρδιά μας, που εισχωρεί στην ψυχή και το πνεύμα μας, καθοδηγώντας μας προς το καλό, το όμορφο και το αληθινό. Η τέχνη μας αιχμαλωτίζει και μας μεταδίδει την αίσθηση του τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος, διευρύνοντας την κατανόησή μας για τον κόσμο και τη δική μας θέση μέσα σε αυτόν – ότι έχουμε το δικαίωμα να αγαπάμε, να γελάμε, να κλαίμε και να συγκινούμαστε από τον κόσμο. Αυτή είναι η γενναιοδωρία της τέχνης – να μας θυμίζει ότι η ζωή αξίζει να τη ζεις».

Ο Nick Cave έχει μιλήσει ξανά για τη σχέση πολιτικής και τέχνης. Το 2023 δήλωσε στο NME ότι πιστεύει πως υπάρχει «κάποια συσχέτιση μεταξύ της παραβατικής συμπεριφοράς και της καλής τέχνης». Πρόσθεσε μάλιστα πως «δεν είναι τυχαίο ότι τα πραγματικά σπουδαία πράγματα γίνονται συχνά από τους πιο προβληματικούς ανθρώπους. Δεν το καταλαβαίνω απόλυτα, αλλά σίγουρα δεν υπάρχει κανένα μέτρο που να λέει ότι η ενάρετη συμπεριφορά δημιουργεί καλή τέχνη. Αν αρχίσεις να ψάχνεις για τους καλούς ανθρώπους που κάνουν καλή τέχνη, η συζήτηση κλείνει πολύ γρήγορα».
Ο καλλιτέχνης τόνισε επίσης ότι η ανάγκη για τέχνη είναι πολύ επείγουσα για να αναλώνεται κανείς σε τέτοιου είδους ζητήματα, εξηγώντας ότι εκεί ξεκινά και τελειώνει το πρόβλημά του με την cancel culture. Πέρυσι ανέφερε ότι δεν ανήκει «ούτε στην αριστερά ούτε στη δεξιά», καθώς βρίσκει και τις δύο πλευρές «μη αναγνωρίσιμες», ενώ υποστήριξε ότι η ακρόαση αντίθετων ιδεών κάνει την κοινωνία πιο υγιή και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εργαλείο για να «απελευθερωθεί η ψυχή του κόσμου μας».
