Δείτε περισσότερα άρθρα μας στα αποτελέσματα αναζήτησης
Add DEPART on Google ↗Με μία ματιά...
Κάθε σκηνή έχει τους δικούς της χωρισμούς που έμοιαζαν οριστικοί. Κάποιοι όμως άφησαν πίσω τους δύο δυνατές πορείες. Τα ονόματα που ακολουθούν άντεξαν τη ρήξη και βγήκαν από την άλλη πλευρά με νέα τραγούδια.
- Ποια μεγάλα ονόματα του metal και του punk επιβίωσαν.
- Πώς μια αποχώρηση μπορεί να ξαναγράψει τον ήχο ενός συγκροτήματος χωρίς να τον ακυρώσει.
- Dio στους Sabbath, Megadeth μετά τους Metallica, Gamma Ray μετά τους Helloween: ρήξεις που γέννησαν κλασικούς δίσκους.
Η μουσική βιομηχανία είναι γεμάτη ιστορίες από μπάντες που άλλαξαν μέλη. Οι περισσότεροι fans βλέπουν μια τέτοια αποχώρηση σαν αρχή του τέλους. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου και η μπάντα και το μέλος που έφυγε πήραν μπροστά με τον δικό τους τρόπο. Από θρυλικές επανεκκινήσεις μέχρι σόλο καριέρες που κράτησαν δεκαετίες, σε αυτή τη λίστα βλέπουμε 10 χαρακτηριστικές περιπτώσεις.
Black Sabbath και Ozzy Osbourne
Οι Black Sabbath είναι από τις πιο χαρακτηριστικές μπάντες που άλλαξαν μέλη και παρέμειναν δυνατές. Η αποχώρηση του Ozzy Osbourne το 1979 δημιούργησε αναταράξεις στο στρατόπεδο. Η αντικατάστασή του από τον Ronnie James Dio έδωσε στη μπάντα καινούργιο αέρα και μια φωνή με άλλη λογική. Με τον Dio κυκλοφόρησαν το “Heaven And Hell” και το “Mob Rules”, ανανέωσαν τον ήχο τους και κέρδισαν κοινό που δεν τους είχε προσέξει πριν.
Για τον Ozzy Osbourne, η έξοδος από τους Black Sabbath λειτούργησε σαν αφετηρία. Η σόλο καριέρα του ξεκίνησε με το “Blizzard Of Ozz”, έναν δίσκο που κουβαλούσε το “Crazy Train” και άλλαξε τα δεδομένα. Η πορεία του τον καθιέρωσε ως «πατέρα του heavy metal», ενώ με το Ozzfest έστησε μια πλατφόρμα για νέες μπάντες.
Iron Maiden και Bruce Dickinson
Στις μπάντες που άλλαξαν μέλη και εκτοξεύθηκαν, οι Iron Maiden έχουν τιμητική θέση. Με την έλευση του Bruce Dickinson το 1982 μπήκαν στη «χρυσή εποχή» τους, κυκλοφορώντας το “The Number Of The Beast”, το “Piece Of Mind” και το “Powerslave”. Η φωνή του έδωσε βάθος στον ήχο και η θεατρική του παρουσία αναβάθμισε τις ζωντανές εμφανίσεις. Μετά την αποχώρησή του το 1993 ήρθε ο Blaze Bayley στα φωνητικά, με τα “The X Factor” και “Virtual XI” να κρατούν τη δημιουργικότητα της μπάντας σε μια πιο πειραματική περίοδο.
Εκτός από τη δουλειά του με τους Iron Maiden, ο Bruce Dickinson έχτισε και μια σόλο πορεία με βάρος. Δίσκοι όπως το “The Chemical Wedding” και το “Balls To Picasso” απέδειξαν ότι στέκεται μια χαρά και μόνος του. Το κοινό τον ακολούθησε και εκεί, χωρίς να χρειάζεται τη σιγουριά του μεγάλου ονόματος.
Metallica και Dave Mustaine
Οι Metallica συγκαταλέγονται στις μπάντες που άλλαξαν μέλη και μετά κυριάρχησαν στη σκηνή. Η αποχώρηση του Dave Mustaine το 1983 δεν τους εμπόδισε να γίνουν οι ηγέτες του thrash metal. Κυκλοφόρησαν δίσκους σταθμούς όπως το “Ride The Lightning” και το “Master Of Puppets”, που ακόμα λειτουργούν ως μέτρο σύγκρισης. Το “Black Album” τους άνοιξε την πόρτα σε mainstream ακροατήριο και τους έβαλε στη λίστα με τα μεγαλύτερα ονόματα της μουσικής.
Για τον ίδιο, η έξοδος από τους Metallica οδήγησε στους Megadeth, ένα συγκρότημα με δική του ιστορία στο thrash metal. Με δίσκους όπως το “Rust In Peace” και το “Peace Sells”, ο Dave Mustaine απέδειξε ότι μπορούσε να σταθεί ανεξάρτητα. Η πορεία του τον καθιέρωσε ως μία από τις σημαντικότερες φιγούρες του είδους.
Nightwish και Tarja Turunen
Οι Nightwish είναι από τις μπάντες που άλλαξαν μέλη και κατάφεραν να ανανεώσουν την ταυτότητά τους. Με την Tarja Turunen στα φωνητικά καθιερώθηκαν ως πρωτοπόροι του symphonic metal, με δίσκους όπως το “Once” και το “Century Child”. Η αποχώρησή της το 2005 έμοιαζε αρχικά με καταστροφή. Η προσθήκη της Floor Jansen αναζωογόνησε τον ήχο τους και τους οδήγησε σε νέες επιτυχίες με άλμπουμ όπως το “Endless Forms Most Beautiful”. Μαζί της γέμισαν στάδια σε όλο τον κόσμο για 14 χρόνια.
Τον Οκτώβριο του 2026 ήρθε η ανακοίνωση που κανείς δεν περίμενε. Η Floor Jansen και οι Nightwish χώρισαν τους δρόμους τους με κοινή απόφαση, αφήνοντας το συγκρότημα χωρίς τραγουδίστρια. Η μπάντα δήλωσε ότι συνεχίζει και μπαίνει στο στούντιο το 2027 για καινούργιο δίσκο, με το ερώτημα της αντικατάστασης να μένει ανοιχτό.
Από την πλευρά της, η Tarja βρήκε στην έξοδο από τους Nightwish την αφορμή για μια σόλο καριέρα με μεγάλη απήχηση. Με δίσκους όπως το “My Winter Storm” και το “Colours In The Dark” εξερεύνησε νέους μουσικούς ορίζοντες. Η φήμη της ως μία από τις πιο εμβληματικές φωνές του symphonic metal έμεινε άθικτη.
Sepultura και Max Cavalera
Παράδειγμα μπάντας που άλλαξε μέλη και κατάφερε να επιβιώσει είναι οι Sepultura. Μετά την αποχώρηση του Max Cavalera το 1996, πολλοί θεωρούσαν δεδομένο ότι εκεί τελειώνει η ιστορία. Η αντικατάστασή του από τον Derrick Green έφερε έναν πιο μοντέρνο, groove-oriented ήχο. Το “Against” του 1998, ο πρώτος δίσκος χωρίς τον Max, και αργότερα το “Kairos” κράτησαν ζωντανή τη δυναμική της μπάντας.
Ο Max δεν έχασε χρόνο και έστησε τους Soulfly, συνεχίζοντας να εξελίσσεται ως μουσικός. Δίσκοι όπως το “Prophecy” και το “Dark Ages” έδειξαν την ικανότητά του να δένει το thrash metal με ethnic στοιχεία. Μέσω των Cavalera Conspiracy συνεργάστηκε ξανά με τον αδερφό του Igor, επαναφέροντας τη χημεία που τους είχε κάνει γνωστούς στους Sepultura.
Cannibal Corpse και Chris Barnes
Οι Cannibal Corpse ανήκουν στις μπάντες που άλλαξαν μέλη και κράτησαν τη σκληρή τους ταυτότητα. Με την αποχώρηση του Chris Barnes το 1995, ο George “Corpsegrinder” Fisher ανέλαβε τα φωνητικά και έφερε νέα ενέργεια. Άλμπουμ όπως το “Kill” και το “Torture” απέδειξαν ότι η μπάντα κρατάει τη θέση της στην κορυφή του death metal. Το κοινό τους μεγάλωσε αντί να συρρικνωθεί.
Από τη μεριά του, ο Chris ίδρυσε τους Six Feet Under και έφτιαξε μια πιο προσιτή, groovy εκδοχή του death metal. Το ντεμπούτο “Haunted” βγήκε το 1995 και έδειξε από την αρχή πού το πήγαινε. Με τραγούδια όπως το “Feasting On The Blood Of The Insane” βρήκαν γρήγορα δικό τους κοινό. Ο Barnes παραμένει σημαντική προσωπικότητα στον χώρο, με την επιρροή του στο είδος να κρατάει.
Slayer και Dave Lombardo
Μία από τις πιο επιδραστικές μπάντες του thrash metal, οι Slayer, βρέθηκαν σε δύσκολη θέση μετά την αποχώρηση του Dave Lombardo. Η μπάντα συνέχισε την πορεία της με άλμπουμ όπως το “God Hates Us All” και το “Repentless”. Η ταχύτητα και η επιθετικότητα στον ήχο τους έμειναν στο ίδιο επίπεδο, κρατώντας τη φήμη τους ως μία από τις «Big 4» του thrash metal.
Θεωρούμενος ένας από τους πιο καινοτόμους ντράμερ της metal σκηνής, ο Lombardo συνέχισε τη μουσική του πορεία με διάφορα projects. Συμμετείχε σε σχήματα όπως οι Fantômas και οι Dead Cross, χωρίς να επαναλαμβάνει τον εαυτό του. Η συνεισφορά του στη διαμόρφωση του thrash metal παραμένει αδιαμφισβήτητη και το παίξιμό του εμπνέει αμέτρητους νέους ντράμερ.
Helloween και Kai Hansen
Στις μπάντες που άλλαξαν μέλη και κράτησαν την κορυφή του power metal, οι Helloween έχουν σίγουρη θέση. Μετά την αποχώρηση του Kai Hansen το 1988, πολλοί αμφέβαλλαν για το μέλλον τους. Οι δίσκοι που ακολούθησαν τους κράτησαν στην πρώτη γραμμή του είδους, με το κοινό να μένει πιστό. Η μπάντα βρήκε τρόπο να συνεχίσει χωρίς να χάσει το στίγμα της.
Ιδρύοντας τους Gamma Ray, ο Hansen συνέχισε να καθορίζει το power metal με τη μουσική του. Με άλμπουμ όπως τα “Land Of The Free” και “Somewhere Out In Space”, οι Gamma Ray έγιναν ένα από τα πιο αγαπημένα συγκροτήματα του είδους. Ο ίδιος μετράει ως ένας από τους πιο σεβαστούς κιθαρίστες και συνθέτες της σκηνής.
The Misfits και Glenn Danzig
Οι Misfits είναι παράδειγμα μπάντας που άλλαξε μέλη και παρέμεινε εμβληματική. Μετά την αποχώρηση του Glenn Danzig συνέχισαν να βγάζουν μουσική και να κρατούν τη horror punk αισθητική τους. Τον ίσως καλύτερο δίσκο τους, το “Famous Monsters”, τον κυκλοφόρησαν χωρίς τον πάλαι ποτέ ηγέτη τους. Το όνομα της μπάντας έμεινε δεμένο με το κρανίο και τα b-movies.
Ο Glenn ίδρυσε τους Danzig, δένοντας το punk με στοιχεία heavy metal και gothic rock. Τραγούδια όπως το “Mother” έκαναν το όνομά του συνώνυμο της εναλλακτικής σκηνής. Παραμένει μοναδική φιγούρα, με επιρροή που ξεπερνά τα όρια ενός είδους.
Deep Purple και Ritchie Blackmore
Από τις πιο εμβληματικές μπάντες όλων των εποχών, οι Deep Purple διαμόρφωσαν το hard rock όπως το ξέρουμε. Με τον Ritchie Blackmore στην κιθάρα έφτιαξαν θρυλικά άλμπουμ όπως το “Machine Head” και το “In Rock”. Από εκεί βγήκε και το “Smoke On The Water”, ένα riff που μαθαίνει κάθε παιδί με κιθάρα στα χέρια. Οι αποχωρήσεις του το 1975 και ξανά το 1993 έφεραν αλλαγές, με τη μπάντα να προσαρμόζεται και να συνεχίζει με επιτυχία.
Ένας από τους πιο καινοτόμους κιθαρίστες στην ιστορία του rock, ο Blackmore έφερε επανάσταση στον ήχο των Deep Purple. Μετά την πρώτη του αποχώρηση ίδρυσε τους Rainbow, γράφοντας κλασικές συνθέσεις όπως το “Since You Been Gone” και το “Stargazer”. Η δεύτερη έξοδός του το 1993 τον έστρεψε σε ένα πιο μελωδικό ύφος με τους Blackmore’s Night, όπου εξερεύνησε μεσαιωνικούς και φολκ ήχους.
