Πώς είναι, άραγε, να ζεις πάνω από πενήντα χρόνια βουτηγμένος σε έναν underground rock ‘n’ roll τρόπο ζωής; Να παραμένεις πάντα αληθινός στη μουσική που θέλεις να κάνεις; Να έχεις ζήσει όλη την πορεία της και να έχεις επηρεάσει πολλούς, είτε το αναγνωρίζουν είτε όχι; Απάντηση σε αυτή την ερώτηση θα μπορούσε να δώσει ο Bobby Liebling. Ίσως, όμως, και όχι, γιατί οι καταχρήσεις και η υπερβολική ένταση συχνά δημιουργούν κενά μνήμης σε όσα έχεις ζήσει. Και πολλές φορές, αυτό έχει κακά αποτελέσματα. Όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι η ιστορία δεν έχει γραφτεί. Και κρίνοντας από το “Lightning In A Bottle” οι Pentagram συνεχίζουν να τη γράφουν.

Τα παραπάνω, σε συνδυασμό με την κατάταξή τους στις ιστορικά κορυφαίες doom (όρος που σιχαίνεται ο Bobby), heavy rock και metal μπάντες, μαζί με συγκροτήματα όπως οι Candlemass και οι Saint Vitus, κάνουν τους Pentagram να κινούνται στη σφαίρα του θρυλικού. Το γεγονός ότι το 2025 κυκλοφορούν ένα ακόμη άλμπουμ (με νέα σύνθεση, βέβαια) αποδεικνύει πως ο Bobby θα το πάει μέχρι τέλους. Κρίνοντας από το αποτέλεσμα, καλά θα κάνει. Γιατί, αν ένα νέο παιδί άκουγε αυτόν τον δίσκο για πρώτη φορά με σχετικά παρθένο αυτί, θα μάθαινε πολλά για το παρόν, το παρελθόν και τις βάσεις που χρειάζεται για το μέλλον.
Το άλμπουμ ξεκινάει με μια γκρουβάτη δυάδα κομματιών-φωτιά, το “Live Again” και το “In the Panic Room“. Το πρώτο είναι πιο metal και από τα καλύτερα του άλμπουμ, ενώ το δεύτερο κινείται σε πιο classic rock ύφος. Το “I Spoke to Death“, που ακολουθεί, είναι πιο mid-tempo και βρωμάει “The Wizard” των απόλυτων θεών μας, Black Sabbath. Όμως, τέτοιοι παραλληλισμοί είναι περιττοί, καθώς παρθενογένεση σε μελωδίες και riffs δεν υπάρχει. Όταν ένα είδος βασίζεται κυρίως σε αυτά (όπως εδώ), οι ομοιότητες είναι αναπόφευκτες.
Μπάντες σαν τους Pentagram δεν έχουν να αποδείξουν τίποτα, αλλά και να είχαν, με το “Lightning In A Bottle” το κάνουν
Το όμορφο με τον Bobby είναι ότι η γέρικη φωνή του, την οποία προφανώς δεν προσπαθεί να κρύψει, δένει εκπληκτικά με τα fuzz, τους κιθαριστικούς ήχους και τον ρυθμό του μπάσου και των τυμπάνων. Στο “Lady Heroin“, βουτάει στη δίνη της εξάρτησης, σαν να γράφει μια ερωτική επιστολή στην ηρωίνη. Μιλά σε πρώτο πρόσωπο, λες και απευθύνεται σε πραγματικό πρόσωπο, σαν έναν έρωτα που τον πλήγωσε μέχρι καταστροφής. Ένα old-school κομμάτι και αληθινό highlight του δίσκου.
Ξεχωρίζουμε επίσης το ομώνυμο κομμάτι, “Lightning In A Bottle“, με τη “δεν χάνει ποτέ” δομή του. Ποια είναι αυτή; Αλλαγή ρυθμού στη μέση του τραγουδιού, ώστε να προσθέσει ταχύτητα και ένταση. Ο δίσκος κλείνει ιδανικά με την πιο doom στιγμή του, το “Walk the Sociopath“, που έχει έναν ευφάνταστο τίτλο. Σίγουρα ένα χαρακτηριστικό Pentagram κομμάτι, στο οποίο εύκολα επιστρέφεις σε επόμενες ακροάσεις.
Μπάντες σαν τους Pentagram και προσωπικότητες σαν τον Bobby Liebling δεν έχουν πλέον να αποδείξουν τίποτα σε κανέναν. Σε κανένα επίπεδο. Η συζήτηση για το αν το άλμπουμ κατατάσσεται ψηλά στη δισκογραφία τους ή σε λίστες γενικά είναι αστεία. Γιατί το μόνο που μετράει είναι να μεταδίδουν, μετά από τόσες δεκαετίες, την αύρα και την αλήθεια τους. Και να το κάνουν μέσα από τραγούδια που γουστάρουν πραγματικά. Με αυτό το άλμπουμ, οι Pentagram το καταφέρνουν. Και ευχόμαστε να μας δοθεί η ευκαιρία να ξαναδούμε τον Bobby να μας γουρλώνει τα 71χρονα μάτια του από σκηνής.
Artist: Sober On Tuxedos
Album: Good Intentions
Label: Heaven Music
Release Date: 11/12/2020
Genre: Nu Metal, Metalcore
Artist: Pentagram
Album: Lightning In A Bottle
Release Date: 31/01/2025
Label: Heavy Psych Sounds Records
Genre: Heavy Rock, Heavy Metal, Doom Metal
1. Live Agai
2. In The Panic Room
3. I Spoke To Death
4. Dull Pain
5. Lady Heroin
6. I’ll Certainly See You In Hell
7. Thundercrest
8. Solve The Puzzle
9. Spread Your Wings
10. Lightning In A Bottle
11. Walk The Sociopath
Producer: Tony Reed
Pentagram: Bobby Liebling (Φωνή), Tony Reed (Κιθάρα), Scooter Haslip (Μπάσο), Henry Vasquez (Τύμπανα)
Pentagram: Lightning In A Bottle
Ακόμα και μετά από πέντε δεκαετίες, οι Pentagram συνεχίζουν να μεταδίδουν την αύρα και την αλήθεια τους. Το "Lightning In A Bottle" αποδεικνύει πως ο Bobby Liebling θα το πάει μέχρι τέλους – και καλά θα κάνει.