Προφανώς το “Not Like Everybody Else” δεν μπορεί να κριθεί με τους ίδιους όρους που θα ίσχυαν για οποιαδήποτε άλλη κυκλοφορία. Και μόνο το γεγονός ότι οι The Damned, σχεδόν μισό αιώνα μετά τη δημιουργία τους και με τον θάνατο του Brian James να ρίχνει τη σκιά του πάνω στο παρόν τους, εξακολουθούν να υπάρχουν δημιουργικά και να δισκογραφούν, έχει από μόνο του ιδιαίτερη βαρύτητα. Παράλληλα, πρόκειται για έναν δίσκο που δεν φτιάχτηκε για να εντυπωσιάσει με νέες ιδέες ή καλλιτεχνικά ρίσκα, αυτά οι βετεράνοι τα έχουν κατακτήσει εδώ και δεκαετίες. Ο ρόλος του είναι διαφορετικός: λειτουργεί ως φόρος τιμής και ως μέσο ανάδειξης της μουσικής που διαμόρφωσε την ταυτότητα του συγκροτήματος, πολύ πριν οι ίδιοι συμβάλουν στο να αλλάξει ο χάρτης της βρετανικής μουσικής.
Με μία πρώτη ματιά, η ιδέα μοιάζει βαρετή: μια μπάντα που επιστρέφει στο garage, την ψυχεδέλεια και το πρώιμο ροκ της δεκαετίας του 1960 ενέχει τον κίνδυνο η κυκλοφορία να θυμίζει, στην καλύτερη περίπτωση, ένα μουσειακό έκθεμα που απλώς αναστηλώθηκε. Απαραίτητο από τη μία, όχι ιδιαίτερα καινοτόμο από την άλλη. Ωστόσο, οι The Damned δεν επιχειρούν να «εκσυγχρονίσουν» αυτά τα τραγούδια, με σεβασμό, ενίοτε υπερβολικό, τα ενσωματώνουν στον δικό τους μουσικό κόσμο, χωρίς να αλλοιώνουν τον πυρήνα τους.
Αυτό που αποτρέπει τελικά τον δίσκο από το να αποκτήσει έναν καθαρά μουσειακό ρόλο είναι η χημεία της μπάντας. Ακόμα και όταν οι ενορχηστρώσεις παραμένουν κοντά στις αρχικές εκδοχές, οι εκτελέσεις έχουν μια ζωντάνια που δύσκολα συνδέεται με ένα σχήμα με τόσα χρόνια στο κουρμπέτι. Τα φωνητικά του Dave Vanian διακριτικά χρωματίζουν εκ νέου ήδη γνωστές μελωδίες, ενώ η κιθάρα του Captain Sensible δίνει έμφαση στην ατμόσφαιρα και όχι τόσο στην τεχνική. Καθοριστική είναι και η παρουσία του Rat Scabies, του οποίου το παίξιμο στα τύμπανα προσφέρει συνοχή στο σύνολο, υπενθυμίζοντας ότι η ενέργεια δεν ταυτίζεται απαραίτητα με την ταχύτητα.
Το άλμπουμ παίρνει τα πάνω του όταν η μπάντα καταπιάνεται με υλικό που ταιριάζει φυσικά με το διαχρονικά σκοτεινό της ύφος. Κομμάτια όπως το “Gimme Danger” ή το “When I Was Young” ακούγονται λιγότερο ως διασκευές και περισσότερο σαν ξεχασμένα b-sides. Σε άλλα σημεία, επιλογές όπως το “See Emily Play” αναδεικνύουν την ψυχεδελική τους πλευρά, αν και θα ήθελα να τα πειράξουν λίγο περισσότερο, ρισκάροντας μια πιο ανατρεπτική προσέγγιση.
Αυτό που μου δημιουργεί κάποιες επιφυλάξεις είναι ότι ορισμένες επιλογές μοιάζουν να υπαγορεύονται περισσότερο από την ανάγκη ιστορικής πληρότητας παρά από πραγματική καλλιτεχνική ανησυχία, με αποτέλεσμα το “Not Like Everybody Else” να στερείται κατά τόπους εκπλήξεων. Κάτι τέτοιο ίσως να ήταν αποδεκτό, αν οι The Damned δεν είχαν αποδείξει επανειλημμένα στο παρελθόν ότι είναι ικανοί να κινούνται ριζοσπαστικά.
Βέβαια, θα ήταν ο ορισμός του “missing the point” να σταθεί κανείς αποκλειστικά στο τι θα μπορούσε να κάνει καλύτερα το “Not Like Everybody Else”. Όπως έχει ήδη καταστεί σαφές, ο δίσκος λειτουργεί πρωτίστως ως σχόλιο των The Damned πάνω στην ίδια την ιστορία τους. Έτσι, ναι, η απουσία ρίσκου μπορεί να επισημανθεί, αλλά μόνο αν ληφθεί υπόψη ότι εδώ η ουσία βρίσκεται στη συνειδητή επιλογή να φωτιστεί το παρελθόν χωρίς να επιχειρηθεί η επανεγγραφή του.
Στο τέλος, αυτό που μένει είναι ότι οι The Damned δεν υπήρξαν ποτέ μια punk μπάντα με τη στενή σημασία του όρου. Υπήρξαν, και διάολε παραμένουν, ένα συγκρότημα σφυρηλατημένο από διαφορετικές μουσικές εκφάνσεις, πέρα από τα όρια ενός συγκεκριμένου είδους. Το “Not Like Everybody Else” δεν επιχειρεί να επαναπροσδιορίσει αυτή την ταυτότητα, αλλά να την αναλύσει εκ των έσω, και, ξέρετε κάτι, τα εξηγεί ωραία.
Artist: Sober On Tuxedos
Album: Good Intentions
Label: Heaven Music
Release Date: 11/12/2020
Genre: Nu Metal, Metalcore
Artist: The Damned
Album: Not Like Everybody Else
Label: Ear Music
Release Date: 23/01/2026
Genre: Goth Rock, Psychedelic Rock, Punk
1. There’s A Ghost In My House
2. Summer In The City
3. Making Time
4. Gimme Danger
5. See Emily Play
6. I’m Not Like Everybody Else
7. Heart Full Of Soul
8. You Must Be A Witch
9. When I Was Young
10. The Last Time
Producer: Mikal Blue
The Damned: David Vanian (Φωνή), Captain Sensible (Κιθάρα), Paul Gray (Μπάσο) ,Rat Scabies (Τύμπανα), Monty Oxymoron (Πλήκτρα)
The Damned: Not Like Everybody Else
Το “Not Like Everybody Else” λειτουργεί ως μια ψύχραιμη αποτίμηση της διαδρομής των The Damned και πατά πάνω στη χημεία και την ιστορία της μπάντας. Παρότι δεν ανοίγει νέους δρόμους -αλίμονο αν, μετά από 50 χρόνια, υπήρχε τέτοια απαίτηση- εξηγεί καθαρά από πού έρχονται.
